‘Mijn collega’s vragen te weinig door. Wil je dit als onderwerp bij de training meenemen?’ Dit is iets wat ik minstens een paar keer per week hoor. Het onderwerp doorvragen. Vraagverheldering. De vraag achter de vraag. Van vraag naar klantsituatie. We hebben verschillende benamingen voor deze belangrijke vaardigheid.
Maar waarom voelt doorvragen zo lastig? In gesprek op de bank met je lief. Aan de lunchtafel met een collega. Of midden in een coach- of klantgesprek.
5 belemmeringen op een rij.
We helpen graag. Dus gaan we snel op zoek naar de oplossing. Terwijl het de vraag is of de ‘snelle’ oplossing wel de juiste is.
We nemen te weinig tijd. Het vraagt moed om het gesprek te vertragen. Door het nemen van extra tijd, begrijp je de klant beter. En kom je tot het juiste antwoord.
We zitten vol aannames. Voor we het doorhebben, vullen we het verhaal van de ander al in, nog voordat het echt verteld is. En voor je het weet, denken we dat we precies begrijpen wat de ander bedoelt.
We vinden het spannend. Met doorvragen kom je dichterbij iemand en dat kan spannend zijn of wat gaan ‘schuren’. Terwijl juist dan de connectie met de ander ontstaat. Doorvragen is ‘aandacht geven aan de ander in vraagvorm’. Vind je het spannend in een persoonlijke situatie, dan kun je ook toestemming vragen: ‘Mag ik jou daar een vraag over stellen?’
Welke vragen moeten we stellen. ‘Ik weet nog te weinig van de inhoud’ is iets wat we vaak horen. Het leuke is dat we altijd verdiepende vragen kunnen stellen zonder de inhoud volledig te kennen. Een vraag als ‘wat bedoelt u daar precies mee? Geeft al de eerste extra verheldering.
Welke drempel is voor jou relevant? Of voor jouw collega, die je hierop coacht? Verken het eens voor jezelf of met elkaar. Het levert vast mooie gesprekken op. Met klanten, collega’s en wie weet met jouw lief op de bank. En niet onbelangrijk: meer begrip en mildheid in de samenleving.
Warme groet, Carolien
